De seksuele revolutie was vooral fijn voor mannen, bij versie 2.0 worden vrouwen eindelijk gehoord

Ik ben van de generatie X. Tussen babyboomers en de patatgeneratie in. Met dat geluk dat ik in een vooruitstrevend gezin werd opgevoed. Ik had de kansen en de skills om me lichamelijk en geestelijk te wapenen. Om weerbaar te zijn. Dat was en is niet elke vrouw gegeven, ofwel vanwege haar karakter, maar nog veel vaker door aangedaan (seksueel) geweld in alle soorten en maten. Van veel leeftijdgenoten hoor ik dat zij nog vooral opgevoed werden om een man te behagen en om naar zijn pijpen te dansen. Qua uiterlijk, dagbesteding, gezin en het minder gaan werken of het stoppen ermee, wanneer er kinderen kwamen. En dat in een periode van de seksuele revolutie en de zogenaamde implementatie ervan. Ik schrijf bewust ‘zogenaamd’. Want als de hele #MeToo-affaire 1 ding duidelijk heeft gemaakt, is het dat de seksuele revolutie van de jaren ’60 met name mannen voordeel opleverde.

Zwanger?
Ja, vrouwen konden dankzij de pil bepalen of ze wel of niet zwanger werden. Maar het waren de mannen die daar profijt van trokken. Eerdere generaties schuinsmarcheerders moesten met officiële dan wel inofficiële maîtresses immers op hun tellen passen. Voor je het wist had je een buitenechtelijk kind dat veel schande opleverde en evenveel geld kostte. Vanaf het pessarium, het spiraaltje en zeker toen de anticonceptie-pil daar was, konden heren (ahum) hun ‘goddelijke gang’ gaan.

Kop dicht houden
En vrouwen, dat weten we inmiddels, werden in de zwijgcultuur gepraat, gedwongen, gemept of gechanteerd. “Ssst, niet vertellen: dat geeft maar gedonder!” Of: “Dat is slecht voor je reputatie”. Ontelbaar zijn de verhalen van vrouwen (vaak jonger dan hun ‘minnaars’) die verteld werd dat ze seksueel eens een beetje moesten ‘loskomen’; onder het motto dat het hip was. Of die gevoelens ontwikkelden voor zo’n man, om vervolgens nog harder gekwetst te worden.

Hoezo baas in eigen buik?
Of gedwongen werden tot een abortus, omdat het immers kon. Het ‘baas in eigen buik’-gegeven was en is vaak een door de man gehanteerd excuus om zelf ‘baas over eigen leven’ te blijven. Zo’n kind is immers maar lastig en duur toch? En hoe leg je dat je officiële echtgenote uit? En de vrouwen die het overkwam hielden alsnog hun mond. Uit schaamte dat hen dit overkomen was. Nergens zie ik zoveel schaamte op de verkeerde plek als bij seks.

Seks als ruilmiddel
In 1993 had actrice Annabella Sciorra een kleine rol in ‘The night we never met’, een door Harvey Weinsteins firma Miramax geproduceerde film. Na een etentje met crew en cast bood de filmbons haar een lift aan. Hij zette haar voor haar huisdeur af, maar niet lang daarna, werd er bij haar op de deur geklopt. Ze opende de deur op een kier en voor ze er erg in had besprong en verkrachtte Weinstein haar meerdere keren. Ze speelde 3 jaar lang geen enkele rol meer en had last van depressies. En ze zweeg.

Slachtofferschaamte
Annabella had last van zogenaamde toxische schaamte, die veel voorkomt bij slachtoffers van seksueel misbruik. Ik noem het altijd ‘omgedraaide schaamte’. In plaats van dader voelt slachtoffer zich schuldig. “Ik heb me verzet”, vertelt ze jaren later aan Ronan Farrow, één van de journalisten die #MeToo aan het rollen kreeg. “Maar toch moest ik steeds denken: ‘waarom heb ik die deur opengedaan? Wie doet er nu de deur open om die tijd?’ Ik schaamde me enorm. Ik voelde me verschrikkelijk. Het voelde alsof ík iets verkeerds had gedaan.”

Wat is er zo moeilijk aan het woordje NEE?
Seks kan iets prachtigs, fijns en moois zijn, maar alleen met een wederzijds JA. Nee is NEE. Ergo: alles behalve JA is NEE. ‘Ik weet het niet’, ‘misschien’, ‘het gaat me te snel’, ‘laten we even wachten’, ‘niet hier’: allemaal NEE. Lichamelijk bevriezen: ook NEE. ‘Toch maar niet’, evenzo NEE. Als je een relatie hebt en één van beiden zegt ‘nu even niet schat’ is dat een duidelijke NEE. Dit staat allemaal compleet los van de situatie, de aankleding en de omgeving. Het is schrijnend dat er anno nu nog steeds mannen (en zelfs vrouwen) zijn, die vinden dat als je meegaat naar een hotelkamer, dat je er dan om vraagt. Idem dito met een sterretje als je een decolleté of minirok draagt. 

Seksuele Revolutie 2.0
Laten we daarom blij zijn met deze 2e seksuele revolutie. Die nu eens niet de mannen naar de mond en andere lichaamsdelen praat, maar de vrouwen. Er is momenteel een jonge generatie vrouwen die geen zin heeft om nog weerbaarder te zijn of te worden. Die dat terecht het ‘paard achter de wagen’ spannen vindt. En ik ben het helemaal met ze eens.

Not your cup of tea? Just watch this video………

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *